آخرین عکس‌ها

کعبه زرتشت که نام قدیمی آن بُن خانک است و به معنای خانه ی بنیادی است. بنایی است چهارگوش و عظیم در محوطه ی نقش رستم در منظقه ی مرودشت یا روبروی شهر قدیمی استخر در شهر شیراز و استان فارس که روبروی کوه رحمت قرار دارد و دقیقا روبروی آرامگاه داروش دوم. کاربرد این بنا هنوز به طور قطع مشخص نشده است ولی برای آن نظریه های متفاوتی ابراز شده است. یکی از مهمترین بخش های این بنا دو کتیبه ی ارزشمندی است که در قسمت پشتی بنا قرار دارد.

دخمه‌ای است که در صخره‌ها، کوه‌هاو یا تپه‌هابرای خاکسپاری مردگان ساخته می‌شده‌است. گوردخمه‌های زیادی از دوران مادهاو پس از آنان در سراسر ایرانیافته شده‌است. . به این ترتیب می‌توان نتیجه گرفت که گوردخمه‌ها بیش از آنکه ریشه و منشاء آشوریو مادی داشته باشند، به هنر معماری اورارتوها مرتبط هستند.به گوردخمه استودان نیز گفته میشود.

نمونه دیگر معماری مادها استودان ها ( گور دخمه ها )هستند.در آن زمان بد ترین کارها را الوده نمودن چهار عنصر اب خاک اتش و هوا میدانستند.در ان زمان کسی که از دنیا می رفت را روی شبکه فلزی و اهنی (هر چند فلزات نیز از سنگ بدست می امده اند)در کریاس خانه میگذاشتند.نساکشها مردگان را در دخمه ها میگذاشتند.دخمه ها را معمولا بیرون از ابادی ها میساختند.مرده را درون ان برده و ان را به سنگ می بستند تا جانوران لاشخور نتوانند استخوان انها را همراه گوشت بکنند.این استخوان را سپس تمیز کرده در جعبه سنگی در داری (مانند صندوق ) و در جایی به نام اسدان(استخوان دان) یا استودان میگذاشتند تا با خاک تماس پیدا نکند.